Hura! Mamy wreszcie przyjemność udostępnić wam polską wersję! Zapraszamy do przesyłania wiadomości z waszymi uwagami i informacjami o zauważonych błędach.
Polecenie

Polecenie w języku Swift

Polecenie to behawioralny wzorzec projektowy według którego żądania lub proste działania są konwertowane na obiekty.

Wyżej wymieniona konwersja pozwala odkładać zadania w czasie, uruchamiać je zdalnie, przechowywać ich historię, itp.

Użycie wzorca w języku Swift

Złożoność:

Popularność:

Przykłady użycia: Wzorzec Polecenie jest dość powszechny w kodzie napisanym w Swift jako alternatywa dla wywołania zwrotnego (ang. callback) zakładającego przypisanie akcji elementom interfejsu użytkownika. Jest stosowany także w celu kolejkowania zadań, śledzenia historii wykonanych działań, itp.

Identyfikacja: Jeśli widzisz zestaw powiązanych klas odpowiadających konkretnym czynnościom (jak “Kopiuj”, “Wytnij”, “Wyślij”, “Drukuj”, itd.) — może to oznaczać użycie wzorca Polecenie. Takie klasy powinny implementować ten sam interfejs/klasę abstrakcyjną. Polecenia mogą samodzielnie implementować poszczególne czynności lub delegować zadania osobnym obiektom — zwanym odbiorcami. Ostatnim elementem układanki jest znalezienie obiektu wywołującego — będzie to klasa przyjmująca obiekty-polecenia w charakterze parametrów swoich metod lub konstruktora.

Polecenie w innych językach

Wzorce projektowe: Polecenie w języku Java Wzorce projektowe: Polecenie w języku C# Wzorce projektowe: Polecenie w języku C++ Wzorce projektowe: Polecenie w języku PHP Wzorce projektowe: Polecenie w języku Python Wzorce projektowe: Polecenie w języku Ruby Wzorce projektowe: Polecenie w języku TypeScript